جواز ساختمانی

جواز ساختمانی

جواز ساخت یا شناسنامه فنی ساختمان دفترچه‌ای است که شهرداری‌ها (یا سایر مراجع صدور پروانه مانند همیاری شهرداری) صادر نموده و در اختیار مالک قرار می‌دهند.
برای احداث هرگونه ساختمان، باید مجوز لازم از مرجع ذیصلاح دریافت گردد.

جواز ساخت شامل اطلاعاتی از قبیل:
•مساحت زیر بنا
•تعداد طبقات

•نوع اسکلت ساختمان
•مشخصات متقاضی صدور پروانه
•شماره پلاک ثبتی ملک
•نام مهندسین ناظر
•تاریخ صدور پروانه
•کروکی زمین می‌باشد.

 

همچنین مهلت شروع عملیات و اعتبار پروانه در صفحه اول نوشته می‌شود که در صورت لزوم قابل تمدید است.

در صورت تخلف از مفاد پروانه، ناظر موظف به گزارش تخلف به مرجع صدور پروانه بوده تا مرجع صدور پروانه از ادامه عملیات جلوگیری کند.

رعایت مقررات ملی ساختمان در ساختمان‌ها الزامی است.

اخذ سند مالکیت جهت هر واحد مسکونی منوط به ارائه پایان کار توسط ناظر و صدور پایان کار توسط مرجع صدور پروانه می‌باشد.

چه زمانی به جواز ساخت نیاز است؟
•همه پروژه‌های ساخت و ساز خانه و نوسازی به جواز ساخت نیازی ندارد.
•در اغلب موارد تعمیرات و جایگزینی‌های ساده می‌تواند توسط پیمانکاران حرفه‌ای یا خود صاحب‌ خانه و بدون درخواست جواز ساخت انجام شود.
•با این ‌حال پروژه‌ای که شامل اضافه کردن بنا یا تغییرات عمده در ساختار ساختمان باشد، معمولاً نیاز به جواز ساخت از شهرداری دارد.
•اگر برای این تغییرات پیمانکاری را استخدام کنید، فرآیند صدور پروانه ساختمان و جواز ساخت را اداره کرده و هزینه‌های جواز ساختمان را برآورد می‌کند.
•اگر خودتان روال کاری را به عهده می‌گیرید باید از شهرداری منطقه درخواست مجوز کنید.
•توجه داشته باشید که ممکن است برخی از تغییرات ساخت و سازی که می‌خواهید انجام دهید نیاز به تأییدیه متخصص ساخت و ساز دارد.
و فقط توسط آن‌ها قابل انجام است. به‌طور مثال کار کردن بروی خطوط گاز توسط صاحب‌خانه ممنوع است و در صورت بروز مشکل یا تغییرات باید به اداره گاز اطلاع دهد تا جهت انجام عملیات در مکان حاضر شوند.
•الزامات و نکات موجود در مجوزها گسترده بوده و برای هر منطقه به‌صورت جداگانه تدوین می‌شود.
بنابراین برای اطمینان از موارد مجوز باید به شهرداری منطقه­ ی خود مراجعه کرده و با آن­ها در ارتباط باشید.
زیرا برخی از مناطق برای کوچک‌ترین تغییرات ساخت مثل حیاط سازی نیز به مجوز نیاز دارد.